Gamingtijdschriften: het internet voordat het internet bestond
Voordat internet overal aanwezig was, waren gamingtijdschriften een belangrijke bron van informatie voor spelers. Wie wilde weten welke games eraan kwamen, welke console de moeite waard was of hoe je eindelijk voorbij dat ene moeilijke level kwam, kon terecht bij een tijdschrift.
Voor veel gamers waren deze bladen veel meer dan alleen papier. Ze vormden een eigen wereld vol nieuws, recensies, screenshots, tips en verhalen over games. Het volgende nummer kon soms wekenlang iets zijn om naar uit te kijken.
Hoe ontdekte je vroeger een nieuwe game?
Tegenwoordig is een nieuwe game binnen enkele seconden te vinden. Je kunt trailers bekijken, gameplay zien en duizenden reacties van andere spelers lezen.
In de jaren 80 en 90 werkte dat heel anders.
Een gamingtijdschrift was vaak een van de beste manieren om te ontdekken welke nieuwe games eraan kwamen. Je bladerde door de pagina’s en kwam misschien een titel tegen waar je nog nooit van had gehoord.
Een paar screenshots en een enthousiaste beschrijving konden genoeg zijn om een game op je verlanglijstje te zetten.
Soms wist je daardoor al maanden van tevoren dat er een bepaalde game aankwam.
Nieuws over consoles en computers
Gamingtijdschriften gingen niet alleen over games. Ook consoles en computers kregen veel aandacht.
Nieuwe hardware werd uitgebreid besproken. Er verschenen artikelen over nieuwe spelcomputers, accessoires, uitbreidingen en technische ontwikkelingen.
Voor spelers die meerdere systemen interessant vonden, waren tijdschriften een handige manier om op de hoogte te blijven.
Een nieuw nummer kon daardoor allerlei informatie bevatten: van een nieuwe console tot een game die binnenkort in de winkel zou liggen.
Recensies hielpen bij het kiezen
Een game kopen was vroeger een stuk minder eenvoudig dan tegenwoordig. Games konden behoorlijk duur zijn en je kon niet eerst urenlang online gameplay bekijken.
Een recensie in een tijdschrift kon daarom een belangrijke rol spelen.
De schrijver besprak bijvoorbeeld de gameplay, graphics, muziek en besturing en gaf uiteindelijk een beoordeling. Zo kreeg je een idee of een game waarschijnlijk bij je zou passen.
Natuurlijk was niet iedereen het eens met een recensie.
Juist dat maakte het interessant. Als een tijdschrift een game geweldig vond terwijl jij hem helemaal niets vond, kon dat later tijdens gesprekken met vrienden genoeg discussie opleveren.
Screenshots die je nieuwsgierig maakten
Een opvallend onderdeel van oude gamingtijdschriften waren de screenshots.
Tegenwoordig zien we voortdurend bewegende beelden in hoge resolutie. Vroeger moest een paar kleine afbeeldingen op een pagina de sfeer van een game duidelijk maken.
Toch konden die screenshots enorm veel indruk maken.
Een bijzondere omgeving, een groot vijandpersonage of een indrukwekkend level kon ervoor zorgen dat je meteen meer wilde weten over de game.
Soms zag je daardoor voor het eerst beelden van een spel waar je maanden later zelf mee zou spelen.
Tips en trucs
Wie vastliep in een game, kon niet zomaar een walkthrough op internet openen.
Gamingtijdschriften boden daarvoor een oplossing.
Er stonden vaak tips, trucs, geheime codes en oplossingen in. Soms ging het om een paar handige aanwijzingen, maar sommige tijdschriften publiceerden complete lijsten met codes waarmee je nieuwe mogelijkheden in een game kon openen.
Voor spelers die een moeilijk spel probeerden uit te spelen, konden zulke pagina’s ontzettend waardevol zijn.
En natuurlijk was er ook een risico: als je de oplossing eenmaal had gelezen, was een deel van de uitdaging verdwenen.
Cheatcodes waren een wereld op zich
Cheatcodes waren in die tijd bijzonder populair.
Een bepaalde toetsencombinatie kon bijvoorbeeld extra levens, verborgen levels of andere mogelijkheden opleveren. Sommige codes werden tussen vrienden doorgegeven, terwijl andere via tijdschriften bekend werden.
Het zoeken naar een geheime code kon bijna net zo leuk zijn als het gebruiken ervan.
Soms schreef je een belangrijke code ergens op zodat je hem later niet opnieuw hoefde op te zoeken.
Demo’s: games eerst proberen
Later werden demo’s een belangrijk onderdeel van gamingtijdschriften. Vooral cd-roms die bij tijdschriften werden geleverd konden behoorlijk interessant zijn.
Op zo’n schijf stonden soms meerdere speelbare demo’s.
Dat was een geweldige manier om nieuwe games uit te proberen zonder ze meteen te kopen. Je kon een paar levels spelen en vervolgens bepalen of de volledige game interessant genoeg was.
Voor veel spelers was zo’n demo-cd daardoor bijna net zo leuk als het tijdschrift zelf.
Reclame hoorde erbij
Gamingtijdschriften stonden natuurlijk ook vol advertenties.
Nieuwe consoles, games en accessoires werden uitgebreid aangeprezen. Sommige advertenties waren opvallend kleurrijk en hadden een stijl die helemaal bij de gamecultuur van die tijd paste.
Achteraf zijn die advertenties voor veel retro gamers bijna tijdcapsules geworden.
Ze laten niet alleen zien welke games toen populair waren, maar ook hoe consoles en games vroeger werden gepresenteerd.
Brieven van lezers
Veel tijdschriften hadden ook ruimte voor hun lezers.
Lezers konden brieven insturen met vragen, opmerkingen, tips of ervaringen. Soms werden deze in een volgende editie gepubliceerd.
Dat gaf een tijdschrift een persoonlijker karakter.
Het voelde alsof je niet alleen een blad las, maar onderdeel was van een grotere groep gamers. Je wist dat andere spelers dezelfde pagina’s lazen en met dezelfde games bezig waren.
Wachten op het volgende nummer
Een van de grootste verschillen met tegenwoordig was misschien wel het wachten.
Als een tijdschrift eenmaal uit was, kon je niet meteen doorgaan naar een oneindige stroom nieuwe artikelen. Je moest wachten op het volgende nummer.
Dat wachten maakte het volgende tijdschrift juist bijzonder.
Misschien stond er een grote preview in van een langverwachte game. Misschien zou eindelijk de review verschijnen van een titel waar je al weken naar uitkeek.
Het nieuwe nummer halen bij de winkel was daardoor soms een klein moment waar je echt naar uitkeek.
Tijdschriften bij de gamewinkel
Gamingtijdschriften en gamewinkels vulden elkaar mooi aan.
Je kon in een tijdschrift lezen over een nieuwe game en hem vervolgens in de winkel bekijken. Misschien stond de game daar al tussen de andere dozen.
Ook konden tijdschriften je op ideeën brengen voor een game die je anders nooit zou hebben opgemerkt.
Zo ontstond er een hele keten: je las over een game, zag screenshots, praatte erover met vrienden en ging uiteindelijk naar de winkel om hem te bekijken of te kopen.
Het internet veranderde alles
Toen internet steeds toegankelijker werd, veranderde de rol van gamingtijdschriften langzaam.
Nieuws hoefde niet meer weken te wachten. Websites konden dagelijks nieuwe berichten publiceren. Reviews verschenen sneller en spelers konden zelf hun ervaringen delen.
Later kwamen daar video’s, forums, sociale media en streaming bij.
De hoeveelheid informatie werd enorm veel groter.
Toch betekende dit niet dat gamingtijdschriften meteen verdwenen. Ze konden juist iets bieden wat online informatie vaak minder heeft: een rustig samengesteld geheel.
Je bladerde door een tijdschrift zonder voortdurend van website naar website te springen.
Waarom oude gamingtijdschriften bijzonder blijven
Voor retro gamers zijn oude tijdschriften tegenwoordig waardevolle herinneringen aan een periode waarin gaming nog veel minder direct verbonden was met internet.
Een oud nummer kan je terugbrengen naar de tijd waarin je een nieuwe console wilde hebben, uitkeek naar een bepaalde game of samen met vrienden probeerde een moeilijke code te vinden.
De artikelen zijn daarbij maar een deel van het verhaal.
De advertenties, screenshots, omslagen en zelfs het papier waarop alles gedrukt stond, horen bij de herinnering.
Gamingtijdschriften als verzamelobject
Oude gamingtijdschriften zijn voor veel retro gamers inmiddels zelf verzamelobjecten geworden. Niet alleen de informatie over games maakt ze interessant, maar ook de covers, advertenties, screenshots en tips laten zien hoe de gamewereld er in een bepaalde periode uitzag. Een oud tijdschrift kan daardoor bijna voelen als een tijdcapsule.
Sommige mensen bewaren complete jaargangen, terwijl anderen juist op zoek gaan naar bijzondere nummers of covers uit de periode waarin ze zelf begonnen met gamen. Het verzamelen gaat daarmee niet alleen om de waarde van een tijdschrift, maar vooral om de herinneringen die eraan verbonden zijn.
Het internet voordat het internet bestond
Gamingtijdschriften waren eigenlijk een soort voorloper van de online gamingwereld die we nu kennen.
Ze brachten nieuws, recensies, tips en informatie samen en verbonden gamers met elkaar. Alleen gebeurde dat op papier, met een nieuw nummer dat je bij de winkel of kiosk moest ophalen.
Voor veel spelers waren deze tijdschriften een vaste plek om hun hobby te volgen.
En misschien is dat precies waarom ze nog steeds zo’n belangrijke plaats hebben binnen de retro gaming cultuur.
Waar we tegenwoordig met een paar klikken alles over een game kunnen vinden, moest je vroeger soms gewoon wachten tot het volgende tijdschrift op de deurmat lag.
Een herinnering aan een andere manier van gamen
Gamingtijdschriften waren niet alleen informatiebronnen. Ze maakten deel uit van de ervaring rondom gaming.
Je las over games, keek naar screenshots, probeerde codes uit, praatte met vrienden en wachtte vol verwachting op het volgende nummer.
Dat maakte gaming soms wat langzamer, maar ook bijzonder.
Een tijdschrift kon wekenlang op je bureau blijven liggen en steeds opnieuw worden doorgebladerd. Een bepaalde preview kon je nieuwsgierig maken naar een game die je pas maanden later daadwerkelijk kon spelen.
Juist die combinatie van verwachting, ontdekking en gedeelde interesse maakt gamingtijdschriften tot een belangrijk onderdeel van de retro gaming cultuur.